PODSUMOWANIE KOLEJKI FINAŁOWEJ SPEEDWAY EKSTRALIGI.
HEROICZNA WALKA W CIENIU KONTUZJI. LUBELSKIE KOZIOŁKI PRZYPIECZĘTOWAŁY HISTORYCZNY BRĄZ
Rewanżowe starcie o najniższy stopień podium PGE Ekstraligi obfitowało w mnóstwo emocji, zwrotów akcji i niezwykłą dramatyzm. Przed gospodarzami stanęło ogromne wyzwanie, ponieważ do rewanżowej potyczki przystępowali mocno osłabieni. Z powodu urazu dłoni odniesionego w pierwszym meczu wyłączony z jazdy był Mateusz Cierniak, za którego sztab szkoleniowy musiał stosować zastępstwo zawodnika. Sytuacja lublinian skomplikowała się jeszcze bardziej już na samym otwarciu spotkania. Po bardzo ostrej walce na pierwszym łuku i walce o pozycję z Grzegorzem Zengotą, groźny upadek zanotował Kacper Woryna. Świeżo upieczony medalista mistrzostw Europy nie miał miejsca na uniknięcie zderzenia z pneumatyczną bandą i po narzekaniach na silny ból żeber musiał udać się do szpitala.
Mimo braku dwóch podstawowych ogniw, lubelscy żużlowcy pokazali kapitalny charakter i od pierwszych biegów narzucili gościom z Wielkopolski swoje warunki. Prawdziwym liderem zespołu okazał się Martin Vaculik, dla którego był to bez wątpienia najlepszy występ w całym, niezbyt udanym dla niego dotąd sezonie. Słowak imponował atomowymi startami i wraz z niesamowicie szybkim Bartoszem Zmarzlikiem tworzył nieuchwytny dla rywali duet. Ogromną rolę w zbudowaniu przewagi odegrała także miejscowa młodzież. Bartosz Bańbor i Bartosz Jaworski nie tylko pewnie punktowali, ale potrafili bez problemu wykorzystać potknięcia rywali, wygrywając chociażby podwójnie z parą Zengota – Pawlicki w momencie, gdy sprzety odmówiły posłuszeństwa Zmarzlikowi.
Ekipa z Leszna zaprezentowała się zdecydowanie poniżej oczekiwań i nie potrafiła wykorzystać przetrzebionego składu rywali. Dystans do gospodarzy rósł z biegu na bieg, a liderzy zespołu zawodzili na całej linii. Janusz Kołodziej po jednym kompletnie nieudanym wyścigu został wycofany z rywalizacji, a jego koledzy mieli olbrzymie problemy z dopasowaniem się do chłodnych i wymagających warunków torowych. Jedynymi jaśniejszymi punktami w zespole gości byli przebojowy junior Kacper Mania oraz niezwykle ambitny Benjamin Cook. Australijczyk raz za razem udowadniał waleczność na dystansie, stając się prawdziwą zmorą Fredrika Lindgrena, którego wielokrotnie wyprzedzał po błyskotliwych atakach.
Losy medalowego starcia zostały definitywnie rozstrzygnięte w dwunastej gonitwie. Choć Keynan Rew minął linię mety jako pierwszy, sędzia spotkania po dokładnej analizie materiału wideo wykluczył zawodnika za przekroczenie obu kółkami wewnętrznej linii toru. Korekta wyniku przypieczętowała wygraną gospodarzy i zapewniła im szósty z rzędu medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Dwa ostatnie wyścigi były już tylko przypieczętowaniem sukcesu, w których efektowne wygrane przypieczętowały płatny komplet punktów dla Vaculika oraz udane pożegnanie z lubelską publicznością Lindgrena.
PLUSY I MINUSY:
PLUSY:
Martin Vaculik (Lublin): Kapitalny, przełomowy występ i płatny komplet punktów w najważniejszym momencie sezonu.
Formacja młodzieżowa Motoru: Bartosz Bańbor i Bartosz Jaworski udźwignęli presję i zdobyli kluczowe punkty pod nieobecność liderów.
Benjamin Cook (Leszno): Niezwykła waleczność na dystansie i widowiskowa jazda pomimo słabszej postawy reszty zespołu.
Kacper Mania (Leszno): Udany występ i niespodzianka w biegu młodzieżowym.
MINUSY:
Pech kontuzjowy Motoru: Poważne urazy Mateusza Cierniaka oraz Kacpra Woryny na samym początku starcia.
Postawa liderów Unii: Bezbarwny występ Janusza Kołodzieja (wycofany po pierwszym starcie) oraz bezradność Grzegorza Zengoty i Piotra Pawlickiego.
Błąd Keynana Rew: Wykluczenie za przejechanie krawężnika oboma kołami, które przekreśliło szanse Leszna na odrobienie strat.
ORLEN OIL MOTOR LUBLIN - 56
9. Martin Vaculik - 16+2 (3,3,3,2*,3,2*)
10. Mateusz Cierniak - zz
11. Kacper Woryna - 0 (w,-,-,-,-)
12. Fredrik Lindgren - 11+1 (1,3,1,1,2*,3)
13. Bartosz Zmarzlik - 14 (3,3,d,3,2,3)
14. Bartosz Bańbor - 9+3 (1*,2*,1,3,1,1*)
15. Bartosz Jaworski - 6 (2,1,0,3,0)
16. Dawid Cepielik - ns
FOGO UNIA LESZNO - 34
1. Piotr Pawlicki - 4 (1,2,1,0,0)
2. Keynan Rew - 3 (0,0,-,w,2,1)
3. Grzegorz Zengota - 5 (2,d,2,1,0,-)
4. Janusz Kołodziej - 0 (0,-,-,-,-)
5. Ben Cook - 12 (2,2,2,3,3,0)
6. Nazar Parnicki - 4+1 (0,1,2*,1)
7. Kacper Mania - 6+1 (3,0,2,1*)
8. Emil Konieczny – ns
ANATOMIA MISTRZOWSKIEGO NOKAUTU. JAK PRES TORUŃ ZGASIŁ MARZENIA SPARTY I OBRONIŁ KORONĘ
Dwutygodniowe oczekiwanie na finałowy rewanż PGE Ekstraligi na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu przyniosło rozstrzygnięcie, które na długo pozostanie w pamięci kibiców czarnego sportu. Wyzwanie stojące przed Betard Spartą Wrocław było ogromne – zniwelowanie dwudziestopunktowej straty z Motoareny wymagało perfekcyjnej dyspozycji całego zespołu. Rzeczywistość zweryfikowała jednak te nadzieje błyskawicznie. Podopieczni Piotra Barona od pierwszego wyścigu narzucili własne warunki gry, znakomicie czytając wrocławski owal, świetnie startując i bezlitośnie wykorzystując każdą słabość gospodarzy. Wygrana gości 46:44 była jedynie przypieczętowaniem dominacji, którą torunianie budowali przez cały dwumecz, zdobywając szósty w historii klubu tytuł Drużynowego Mistrza Polski.
Rewanżowe starcie finałowe PGE Ekstraligi na Stadionie Olimpijskim szybko pozbawiło gospodarzy złudzeń o odrobieniu dwudziestopunktowej straty z pierwszego meczu. Drużyna z Torunia od samego początku kontrolowała przebieg rywalizacji, wygrywając starty i precyzyjnie rozgrywając pierwszy łuk, co mocno usztywniło wrocławską ekipę. Szybko zbudowana przewaga gości sprawiła, że emocje w walce o złoto opadły niezwykle wcześnie. Ogromna w tym zasługa formacji młodzieżowej z Torunia – Antoni Kawczyński rozpoczął zawody od dwóch indywidualnych zwycięstw, tworząc z Mikołajem Duchińskim najskuteczniejszy duet juniorski spotkania.
Wśród gospodarzy jedynym bezbłędnym punktem był fantastycznie dysponowany Artiom Łaguta, jednak jego indywidualne trójki nie wystarczyły do odwrócenia losów dwumeczu. Pozostali liderzy Sparty nie potrafili nawiązać równej walki, podczas gdy w zespole gości ciężar zdobywania punktów rozkładał się na całą drużynę. Efektowne mijanki, takie jak wyprzedzenie Brady’ego Kurtza przez Mikkela Michelsena na ostatnich metrach czy kluczowa akcja Emila Sajfutdinowa na Macieju Janowskim, tylko przypieczętowały wyższość torunian. Już po dziesiątym biegu, zakończonym remisem, obrońcy tytułu mogli oficjalnie świętować obronę drużynowego mistrzostwa Polski.
Końcówka zawodów była jedynie dopełnieniem formalności, w której goście nie zwalniali tempa. W dwunastej gonitwie cios miejscowym zadał junior Mikołaj Duchiński, wyjeżdżając na podwójne prowadzenie u boku Roberta Lamberta. Choć w biegach nominowanych wrocławianie zdołali nieco zmniejszyć rozmiary przegranej, ostatnie słowo należało do Lamberta. Brytyjczyk w piętnastym wyścigu obronił pozycję lidera przed wściekle atakującym Kurtzem, przypieczętowując wygraną Torunia w meczu 46:44 i przypisując swojemu klubowi szósty tytuł w historii.
PLUSY I MINUSY
PLUSY:
Robert Lambert i Emil Sajfutdinow: Niezawodni liderzy gości, którzy dyktowali warunki w kluczowych momentach rywalizacji.
Formacja młodzieżowa z Torunia: Wybitny występ Antoniego Kawczyńskiego i wsparcie Mikołaja Duchińskiego, którzy całkowicie zdominowali rówieśników.
Artiom Łaguta: Samotny lider Sparty, który prezentował znakomitą prędkość i jako jedyny był nieuchwytny dla rywali.
MINUSY:
Formacja juniorska Sparty: Zerowy dorobek punktowy i wyraźna bezradność Marcela Kowolika oraz Mikkela Andersena.
Maciej Janowski: Słaby występ lidera gospodarzy, który nie potrafił znaleźć odpowiednich ustawień i przegrywał walkę na dystansie.
Paraliż Sparty na otwarciu: Brak agresji i oddanie inicjatywy torunianom już w pierwszej fazie meczu.
BETARDSPARTA WROCŁAW - 44
9. Artiom Łaguta - 16+1 (3,3,3,3,3,1*)
10. Maciej Janowski - 3 (2,1,0,0)
11. Nikodem Mikołajczyk - ns (-,-,-,-,-)
12. Daniel Bewley - 8+2 (0,2*,3,1,2*)
13. Brady Kurtz - 14 (2,2,2,3,3,2)
14. Mikkel Andersen - 3 (2,0,0,1)
15. Marcel Kowolik - 0 (0,0,0,0,0)
PRES GRUPA DEWELOPERSKA TORUŃ - 46
1. Patryk Dudek - 4+1 (1*,1,2,0,-)
2. Robert Lambert - 11+1 (1,3,1*,3,3)
3. Norick Bloedorn - 6 (2,1,1,2)
4. Mikkel Michelsen - 7 (1,0,3,2,1)
5. Emil Sajfutdinow - 8+1 (3,2,2,1*,0)
6. Antoni Kawczyński - 7+1 (3,3,1*,0)
7. Mikołaj Duchiński - 3+1 (1,0,2*)
8. Bartosz Derek - ns
Zaloguj się, aby dodać komentarz.